Stenoza kanału kręgowego
Czym jest ta cała stenoza?
Pojęcie stenozy pochodzi z łacińskiego stenosis oznaczającego zwężenie narządu. Kanał kręgowy natomiast jest przestrzenią wewnątrz kręgosłupa otoczoną więzadłami, a wokół nich strukturami kostnymi i krążkami międzykręgowymi. W przestrzeni tej w zależności od odcinka kręgosłupa znajduje się rdzeń kręgowy, bądź wiązka korzeni nerwowych, które otoczone są płynem mózgowo-rdzeniowym. Nerwy, to takie biologiczne przewody przewodzące impulsy elektryczne - jak kable łączące urządzenia peryferyjne ze sterującym nimi komputerem, czyli mózgiem. Ponieważ okablowanie jest biologiczne, to do prawidłowej pracy wymaga ukrwienia. Rdzeń kręgowy jest wiązką wielu takich przewodów. Stenoza kanału kręgowego, to jego zwężenie. Im kanał staje się węższy, tym mniej jest rezerwy płynu wokół struktur nerwowych, która ma dla nich funkcję ochronną i umożliwia ich swobodne przemieszczanie w kanale przy zmianach pozycji ciała. Gdy rezerwy brakuje całkowicie dochodzi do zaciśnięcia ograniczeń kanału na strukturach nerwowych. Kolejnymi strukturami wypełnionymi płynem są naczynia krwionośne. Uciskając ich światło dochodzi do zaburzeń ukrwienia korzeni nerwowych, bądź rdzenia kręgowego. Stenoza jest chorobą, która najczęściej postępuje bardzo pomału. Głównie na tle nawarstwiających się zmian zwyrodnieniowych kręgosłupa - przerostu stawów, przerostu więzadeł, wpuklających się krążków międzykręgowych, czy też wyrośli kostnych. Objawy najczęściej nie są tak "ostre" jak choćby w przypadku dyskopatii. Nie ma nagłego początki, czy silnego paraliżującego bólu. Zamiast tego najczęściej zmniejsza się dystans jaki Pacjent jest w stanie przejść bez przystanku, przykucnięcia, czy odpoczynku na ławce. Spektrum wszystkich objawów może być bardzo szerokie, jak np.:
- dolegliwości bólowe głowy, karku i kończyn górnych
- dolegliwości bólowe kręgosłupa lędźwiowego i kończyn dolnych
- drętwienia kończyn
- niedowłady kończyn
- nagłe upadki
- zaburzenia chodu
- uczucie niestabilności
- sylwetka nienaturalnie pochylona podczas chodu
Co możemy zrobić?
Możliwości jest kilka. Zależą one od nasilenia objawów, obrazu radiologicznego, zaawansowania choroby, wieku i chorób współistniejących. Podstawą jest fizjoterapia i ewentualna modyfikacja tak zwanego stylu życia. Ale nie zawsze jest to leczenie wystarczające. Wówczas pojawia się miejsce dla neurochirurga. Istnieje wiele technik odbarczenia struktur nerwowych. Ich wybór związany jest z miejscem stenozy, rodzajem i rozległością zmian. Wśród metod tych coraz większą rolę mają procedury małoinwazyjne. Małoinwazyjne nie oznaczają tutaj zmniejszenia zakresu dekompresji, ale mniejszej ingerencji w struktury towarzyszące kręgosłupa - mniejsze cięcie skórne, mniejsze odwarstwianie mięśni, mniejsze odcinanie przyczepów mięśniowych, mniejsze uszkodzenia powięzi. Dzięki temu Pacjent zdecydowanie szybciej wraca do aktywności po zabiegu operacyjnym. Często udaje się zaplanować odbarczenia, które nie naruszają elementów odpowiedzialnych za stabilność kręgosłupa i nie wymagają stabilizacji.
Stabilizacja kręgosłupa - czy jedynie wtedy, gdy nie mogę już chodzić?
Pacjenci słysząc o stabilizacji kręgosłupa odczuwają strach. Strach przed zabiegiem chirurgicznym jest słuszny i świadczy o zdroworozsądkowym podejściu do terapii. Każda procedura inwazyjna ma wpisane w siebie ryzyko... Natomiast strach w oczach pacjentów przed zabiegami stabilizacji rośnie nieproporcjonalnie. Zastosowanie implantów zawsze jest ostatecznością. To ciała obce, które wprowadzamy do organizmu. To elementy sztuczne, które przejmują funkcje podporowe i funkcje ograniczające patologiczną ruchomość. Jednak gdy stosowane są adekwatnie do przypadku stają się dobrym sprzymierzeńcem w walce z chorobą i bólem. Nie należy ich traktować jako ostateczności zarezerwowanej jedynie do przypadków beznadziejnych. Czekając z decyzją zbyt długo może okazać się, że zniesienie ucisku struktur nerwowych odbyło się zbyt późno, a uszkodzenia są już nieodwracalne.
A dla tych, którzy nie kwalifikują się do narkozy...
Istnieje również niemała rzesza Pacjentów, którzy z wielu przyczyn nie kwalifikują się do leczenia przyczynowego. Często to Chorzy w wieku podeszłym, obciążeni licznymi schorzeniami. Wówczas możliwe jest wykonanie blokad sterydowych pod kontrolą USG, bądź RTG. Steryd zmniejsza stan zapalny i obrzęk, a przez to często pozwala na częściowe ukojenie dolegliwości bólowych. Oczywiście nie jest to metoda, która pozwala pozbyć się przyczyny. Siła i czas trwania efektu blokady jest bardzo zmienna osobniczo. Od poprawy nikłej po spektakularną, od krótkotrwałej po utrwaloną (szczególnie po wykonaniu serii blokad). Ale w sytuacji gdy nie ma innej alternatywy często warto spróbować.
A website created in the WebWave website builder.
Odwiedź mój profil na Instagram'ie