Złamania kompresyjne, naczyniaki i wertebroplastyka
Złamania kręgosłupa
Złamania kręgosłupa obejmują zarówno takie o etiologii urazowej, jak również złamania związane z osteoporozą, gdzie struktura kości jest rozrzedzona, a ich mechaniczna odporność spada. Zdarzają się również złamania i destrukcja kości w procesach nowotworowych, w tym w szpiczaku mnogim. Podstawowym problemem jest zachowanie stabilności kręgosłupa – rozumiemy ją jako ruch kręgosłupa jedynie w zakresie fizjologicznym. Gdy złamanie powoduje nadmierną ruchomość może dojść do uszkodzenia struktur nerwowych – w takich przypadkach zmuszeni jesteśmy do stabilizacji kręgosłupa. Niekiedy możliwe jest zastosowanie odpowiednich gorsetów, bądź ortez, ale bywa, że konieczna jest stabilizacja operacyjna.
Złamania kompresyjne
Specyficzną grupą są tak zwane złamania kompresyjne. Głównym celem ich leczenia jest uśmierzenie bólu wraz ze wzmocnieniem trzonu kręgu, by wyeliminować ryzyko progresji. Podobne cele występują w chorobach nowotworowych (np. szpiczaku), kiedy nie jesteśmy w stanie usunąć operacyjnie choroby, a myślimy jedynie o poprawie jakości życia pacjenta i minimalizowaniu ryzyka niesprawności. W takich sytuacjach możemy pomyśleć o tak zwanej wertebroplastyce, czyli „cementowaniu kręgosłupa”.
Wertebroplstyka
Zabieg nie wymaga znieczulenia ogólnego. Chory otrzymuje leki, które pomagają mu znieść dyskomfort zabiegu. Następnie w znieczuleniu miejscowym do trzonu kręgu wprowadzana jest igła. W razie potrzeby możliwe jest jednoczasowe pobranie biopsji. Następnie do trzonu kręgu wprowadzany jest cement. Utwardza on złamany trzon i powoduje dezaktywację obecnych w kości zakończeń bólowych. Chory zostaje uruchomiony w dniu zabiegu i w często nie ma przeciwwskazań , by w tym samym dniu opuścił szpital.
Naczyniaki
Często w opisach badań obrazowych kręgosłupa znajdujemy informację o naczyniaku trzonu kręgu. Czy powinniśmy się bać? Naczyniak jest zmianą łagodną. Najczęściej bezobjawową. Rzadko następuje progresja jego rozmiaru. Z nieznanych przyczyn w obrębie kręgu dochodzi do nadmiernego rozrostu naczyń krwionośnych kosztem prawidłowej struktury kostnej. Naczyniaki występują nawet u parunastu procent populacji. Bardzo rzadko zdarzają się naczyniaki agresywne. Głównie to one wymagają leczenia, a także naczyniaki o sporych rozmiarach. Do metod leczenia należy radioterapia (naświetlanie) oraz wspomniana wcześniej wertebroplastyka (cementowanie).
A website created in the WebWave website builder.
Odwiedź mój profil na Instagram'ie